Larondejoyeuse.art
34 – Antoinette Moeckli – Printemps
…Vierge, immaculée, humble
Réjouie, le cœur imbibé d’espérance
Le passé tu l’as oublié
le passé est derrière toi et n’imprime en aucune façon ton désir d’aller de l’avant
Quel miracle ?
comment est-il possible de remettre à ce point les aiguilles à zéro ?
L’hiver n’a jamais existé
la froideur des relations
le frimas des circonstances
rien, rien, rien n’entache ta joie
l’avenir est devant toi
Mieux tu vis le moment présent
Quelle grâce ! je voudrais en être capable
Donne-moi ton secret
Quelle est ta recette ?
Tout doucement glisse-la moi à l’oreille
ou mieux : prends la trompette, monte sur le rocher sacré
et de là, contemplative, calme et paisible, je me saisirai de cette datura sans risque d’être intoxiquée, mais touchée par la Grâce qui t’anime…
34 – Antoinette Moeckli – Spring
…Virgin, immaculate, humble
Rejoicing, your heart filled with hope
You have forgotten the past
the past is behind you and in no way affects your desire to move forward
What a miracle!
How is it possible to reset the clock so completely?
Winter never existed
the coldness of relationships
the frost of circumstances
nothing, nothing, nothing tarnishes your joy
the future lies before you
You live the present moment so fully
What grace! I wish I could do the same
Give me your secret
What is your recipe?
Whisper it gently in my ear
or better yet: take the trumpet, climb the sacred rock
and from there, contemplative, calm, and peaceful, I will take hold of this datura without risk of being poisoned, but touched by the Grace that animates you…
34 – Antoinette Moeckli – Άνοιξη
…Παρθένα, άμωμη, ταπεινή
Χαίρομαι, η καρδιά σου γεμάτη ελπίδα
Έχεις ξεχάσει το παρελθόν
το παρελθόν είναι πίσω σου και σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την επιθυμία σου να προχωρήσεις
Τι θαύμα!
Πώς είναι δυνατόν να μηδενίσεις το ρολόι τόσο εντελώς;
Ο χειμώνας δεν υπήρξε ποτέ
η ψυχρότητα των σχέσεων
η παγωνιά των περιστάσεων
τίποτα, τίποτα, τίποτα δεν αμαυρώνει τη χαρά σου
το μέλλον βρίσκεται μπροστά σου
Ζεις την παρούσα στιγμή τόσο πλήρως
Τι χάρη! Μακάρι να μπορούσα να κάνω το ίδιο
Δώσε μου το μυστικό σου
Ποια είναι η συνταγή σου;
Ψιθύρισέ το απαλά στο αυτί μου
ή ακόμα καλύτερα: πάρε την τρομπέτα, σκαρφάλωσε στον ιερό βράχο
και από εκεί, στοχαστική, ήρεμη και γαλήνια, θα κρατήσω αυτή τη ντατούρα χωρίς κίνδυνο να δηλητηριαστώ, αλλά αγγιγμένη από τη Χάρη που σε ζωντανεύει…
Larondejoyeuse.art