Larondejoyeuse.art
31 – Antoinette Moeckli – Hiver
…Ça y est, c’est fait
ton blanc manteau recouvre à dessein tout ce que tes prédécesseurs ont donné
Tu veux nous leurrer
ton immaculée couverture enchante certains
en attriste d’autres
La fougue pour dévaler les pentes vertigineuses m’a délaissée.
D’ailleurs l’ai-je vécue ou rêvée ?
En tous les cas l’ardeur ne m’a pas quittée bien qu’à l’heure d’une retraite et d’un repos tant espérés, j’en subis parfois les contrecoups.
Enthousiasme n’aie crainte. La froideur des jours ne te tuera pas.
Que ces glaçons aux pics bien affutés reculent loin de moi.
Tu as beau faire, toi le roi hiver
Sous la couche glaçante mon cœur vibre,tranquille, endormi,
c’est pour ressusciter je le sais.
La promesse m’a été donnée alors que les jours les plus noirs me firent chavirer et sombrer dans l’antre d’une tombe.
le pied j’y avais glissé
mon âme s’y était abandonnée
Nooooon Hiver, tu peux durer, 3 mois ici, 6 ou 8 mois ailleurs, toute une vie ou presque.
Persistera la promesse de jours meilleurs. Je le sais. J’ai la foi.
Alors retire tes griffes. Aussi beau sois tu, aussi scintillant que de la poudre aux yeux, l’aveugle voit, le sourd entend, l’éclopé marche….La vie est là…
31 – Antoinette Moeckli – Winter
…It’s done, it’s over
your white cloak deliberately covers all that your predecessors gave
You want to deceive us
your immaculate blanket enchants some
and saddens others
The ardor to hurtle down the vertiginous slopes has abandoned me.
Besides, did I experience it or dream it?
In any case, the fervor hasn’t left me, although at the time of a long-awaited retirement and rest, I sometimes suffer its repercussions.
Enthusiasm, have no fear. The coldness of the days will not kill you.
May these icicles with their sharp points retreat far from me.
You may try, you king of winter
Beneath the icy layer my heart vibrates, tranquil, asleep,
it is to be resurrected, I know it.
The promise was given to me when the darkest days overwhelmed me and plunged me into the depths of despair.
My foot had slipped there.
My soul had surrendered to it.
Nooo, Winter, you can last, 3 months here, 6 or 8 months elsewhere, a lifetime or almost.
The promise of better days will endure. I know it. I have faith.
So withdraw your claws. However beautiful you may be, however glittering you may be, the blind see, the deaf hear, the crippled walk… Life is there…
31 – Antoinette Moeckli- Χειμώνας
…Τελείωσε, τελείωσε
ο λευκός σου μανδύας καλύπτει σκόπιμα όλα όσα έδωσαν οι προκάτοχοί σου
Θέλεις να μας εξαπατήσεις
η άψογη κουβέρτα σου μαγεύει μερικούς
και λυπεί άλλους
Ο πόθος να κατεβαίνω ορμητικά τις ιλιγγιώδεις πλαγιές με έχει εγκαταλείψει.
Εξάλλου, το βίωσα ή το ονειρεύτηκα;
Σε κάθε περίπτωση, ο πόθος δεν με έχει αφήσει, αν και τη στιγμή μιας πολυαναμενόμενης συνταξιοδότησης και ανάπαυσης, μερικές φορές υποφέρω τις επιπτώσεις της.
Ενθουσιασμό, μην φοβάσαι. Το κρύο των ημερών δεν θα σε σκοτώσει.
Είθε αυτά τα παγοκρύσταλλα με τις αιχμηρές τους μύτες να υποχωρήσουν μακριά μου.
Μπορείς να προσπαθήσεις, βασιλιά του χειμώνα
Κάτω από το παγωμένο στρώμα η καρδιά μου δονείται, ήρεμη, κοιμισμένη,
πρόκειται να αναστηθεί, το ξέρω.
Η υπόσχεση μου δόθηκε όταν οι πιο σκοτεινές μέρες με κατέκλυσαν και με βύθισαν στα βάθη της απελπισίας.
Το πόδι μου είχε γλιστρήσει εκεί.
Η ψυχή μου είχε παραδοθεί σε αυτό.
Όχι, Χειμώνα, μπορείς να αντέξεις, 3 μήνες εδώ, 6 ή 8 μήνες αλλού, μια ζωή ή σχεδόν.
Η υπόσχεση για καλύτερες μέρες θα διαρκέσει. Το ξέρω. Έχω πίστη.
Γι’ αυτό τράβηξε τα νύχια σου. Όσο όμορφος κι αν είσαι, όσο λαμπερός κι αν είσαι, οι τυφλοί βλέπουν, οι κουφοί ακούν, οι σακάτηδες περπατούν… Η ζωή είναι εκεί…
Larondejoyeuse.art