17 – Antoinette Moeckli – Palette des couleurs de la vie Le pinceau s’égare et valse pour trouver son bonheur le mien et le tien
Larondejoyeuse.art
…Entre toutes celle que je préfère n’est pas ici.
Où se cache-t-elle ?
Je la cherche….
Bleue, blanche, rouge…un peu trop communes et je ne vais pas me lancer dans la composition de drapeaux.
Alors …je les chante.
Leur nom fait déjà rêver…
Orange, marron … cela devient plus subtil.
Je me laisse alors charmer par l’acajou ou l’ambre, bien que l’amarante me tente.
Un bleu givré me refroidit, et hop je saute sur le bouton d’or et là, capucine se manifeste, elle est tellement jolie, oscillant entre le jaune et l’orange.
Cannelle, caramel sursautent et se manifestent : eh là, réchauffe-toi à nos pigments disent-elles
Ah, là, selon l’humeur je sauterai du gris souris à la glycine en passant par le mauve et la moutarde.
Mais plus mystérieux encore, ponceau ou pourpre, voire prasin, sarcelle ou sanguine….et zut j’abandonne au violet d’évêque et je souffre au soufre !
La couleur que je préfère sera celle
qui s’apparente à mon rêve
Je la composerai
Pigmentée, saturée, mate ou brillante
Mon âme s’en réjouit car elle me caressera
Mon regard y plongera et s’en saisira
jusqu’à l’extase
Mon pinceau a trouvé son maître
l’eau magicienne transcende toutes mes impulsions
Je laisse faire et mon portrait aussi mystérieux que la vie en lui
s’égaye et me souffle : « laisse faire, cela suffit
à trop travailler, tu détruis ce que la vie nous donne
spontanéité et liberté
sont les clés pour entrer dans la joie et la partager »
11 février 2024 et
31 décembre 2025
Comme quoi la vie et ses couleurs
sans cesse sont en mouvement
bannissant le noir
elles mutent
et s’épanouissent
Youpi…
17 – Antoinette Moeckli – Palette of life’s colors. The brush wanders and waltzes to find its happiness, mine and yours.
…Among them all, my favourite is not here.
Where is it hiding ?
I search for it…
Blue, white, red… a little too common, and I’m not going to start designing flags.
So… I sing them.
Their names alone inspire dreams…
Orange, brown… it becomes more subtle.
I allow myself to be charmed by mahogany or amber, although amaranth tempts me.
A frosty blue chills me, and hop, I jump on the buttercup, and there, nasturtium appears, so pretty, oscillating between yellow and orange.
Cinnamon and caramel jump out and say: hey, warm yourself up with our pigments, they say.
Ah, depending on my mood, I’ll jump from mouse grey to wisteria, passing through mauve and mustard.
But even more mysterious, ponceau or purple, even prasin, teal or sanguine… and damn it, I give up on bishop’s purple and suffer with sulphur !
My favourite colour will be the one
which resembles my dream.
I will compose it.
Pigmented, saturated, matte or shiny.
My soul rejoices because it will caress me.
My gaze will plunge into it and seize it
until ecstasy.
My brush has found its master
The magical water transcends all my impulses
I let it happen and my portrait, as mysterious as the life within it,
brightens up and whispers to me:
“Let it be, that’s enough.
By working too hard, you destroy what life gives us.
Spontaneity and freedom
are the keys to entering in to joy and sharing it.”
11 February 2024 for Carol and
31 December 2025
How life and its colours
are constantly in motion
banishing black
they mutate
and blossom
Yippee
17 – Antoinette Moeckli – Παλέτα από χρώματα της ζωής. Το πινέλο περιπλανιέται και χορεύει βαλς για να βρει την ευτυχία του, τη δική μου και τη δική σου
….Από όλα αυτά, το αγαπημένο μου δεν είναι εδώ.
Πού κρύβεται;
Το ψάχνω
Μπλε, άσπρο, κόκκινο… λίγο πολύ συνηθισμένο, και δεν πρόκειται να αρχίσω να σχεδιάζω σημαίες.
Έτσι… τους υμνώ.
Μόνο τα ονόματά τους είναι αρκετά για να σε κάνουν να ονειρεύεσαι…
Πορτοκαλί, καφέ… γίνεται πιο διακριτικό.
Αφήνω τον εαυτό μου να γοητευτεί από το μαόνι ή το κεχριμπάρι, αν και ο αμάραντος με βάζει σε πειρασμό.
Ένα παγωμένο μπλε με ανατριχιάζει, και μετά πηδάω για νεραγκούλα, και εκεί, εμφανίζεται το νερατζάκι, τόσο όμορφο, που ταλαντεύεται ανάμεσα στο κίτρινο και το πορτοκαλί.
Η κανέλα και η καραμέλα τρομάζουν και κάνουν αισθητή την παρουσία τους: «Γεια σας, ζεσταθείτε με τις χρωστικές μας», λένε.
Α, εκεί, ανάλογα με τη διάθεσή μου, θα πηδήξω από το γκρι του ποντικιού σε τη γλυσίνα, περνώντας μέσα από το μωβ και τη μουστάρδα.
Αλλά ακόμα πιο μυστηριώδες, κόκκινο ή μωβ, ή ακόμα και πρασινί, γαλαζοπράσινο ή αιματώδες… και γαμώτο, εγκαταλείπω το βιολετί του επισκόπου και υποφέρω με θειάφι!
Το χρώμα που προτιμώ θα είναι αυτό
που μοιάζει με το όνειρό μου
Θα το συνθέσω
Χρωματισμένο, κορεσμένο, ματ ή γυαλιστερό
Η ψυχή μου αγαλλιάζει γιατί θα με χαϊδέψει
Το βλέμμα μου θα βυθιστεί σε αυτό και θα το αρπάξει
μέχρι την έκσταση
Το πινέλο μου έχει βρει τον αφέντη του
το μαγικό νερό υπερβαίνει όλες τις παρορμήσεις μου
το αφήνω να είναι και το πορτρέτο μου, τόσο μυστηριώδες όσο η ζωή μέσα του,
φωτίζεται και μου ψιθυρίζει: “Άσε το να είναι, φτάνει
δουλεύοντας πολύ, καταστρέφεις αυτό που μας δίνει η ζωή
ο αυθορμητισμός και η ελευθερία
είναι τα κλειδιά για να μπεις στη χαρά και να τη μοιραστείς”
11 Φεβρουαρίου 2024 και
31 Δεκεμβρίου 2025
Σαν η ζωή και τα χρώματά της
να βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση
διώχνοντας το μαύρο
μεταλλάσσονται
και ανθίζουν
Ζήτω…
Larondejoyeuse.art