Larondejoyeuse.art
05 – Antoinette Moeckli – Vœu pieu d’une clopeuse qui se reconnaîtra
…Une clope
Deux clopes
Trois clopes, clop clop clop
Quatre clopes : clope clope clope clope
Synclope, ça s’aggrave
Sixclope, quelle tempête ! je l’ai dans l’œil
Coco redis-moi : « encore une clope » et je te cloque
Car je ne veux plus cloper.
Sage résoluclope
Oui mais….
La clope s’accroche à mon bec
Je surclope…et perds tout bon sens
Et cela me débecte
Toute volonté de moi s’en est allée…. en fumée
Mon miroir a beau me dire : que choisis-tu ? qui choisis-tu ?
de toute façon le perdant gagnera
Je reste tel un tas de cendres
Et contemple ce qui aurait pu être ma vie
Sur mon cendrier funéraire on pourra lire :
« Ci-git l’éternelle clopeuse qui du matin au soir tenta de décloper
Funeste combat, perdu faute de volonté et
de courage face à un manque et une souffrance de courte durée »
Nous l’aimions avec ou sans vapeur, ni brume ni buée
Elle, elle a préféré partir en fumant. Chapitre clos
Cloporte va !
05 = Antoinette Moeckli – A pious wish from a smoker who will recognize herself
A pipe dream of a smoker who will recognise herself
One cigarette
two cigarettes
Three cigarettes, clop clop clop
Four cigarettes: clope clope clope clope
Synclope, it’s getting worse
Sixclope, what a storm! I’ve got it in my eye
Coco, say to me again: ‘one more cigarette’ and I’ll slap
I don’t want to smoke anymore.
Wise and determined
Yes, but…
The cigarette clings to my mouth
I over-smoke… and lose all common sense
And that disgusts me
All my willpower has gone… up in smoke
My mirror may well ask me: what do you choose? Who do you choose?Ei
ther way, the loser will win
I remain like a pile of
contemplate what my life could have been
On my funeral ashtray, you’ll read:
“Here lies the eternal smoker who tried from morning to night to
loose the battle without courage in the face of short-lived withdrawal and suffering”
We loved her with or without smoke, mist or vapour
She preferred to go out in a puff of smoke. End of story
Go away, cockroach!
05 – Antoinette Moeckli – Μια ευσεβής ευχή από μια καπνίστρια που θα αναγνωρίσει τον εαυτό της
…Ένα τσιγάρο
Δύο τσιγάρα
Τρία τσιγάρα, κλοπ κλοπ κλοπ
Τέσσερα τσιγάρα: κλοπ κλοπ κλοπ κλοπ κλοπ
Συγκλόπ, χειροτερεύει
Έξι τσιγάρα, τι καταιγίδα! Το έχω στο μάτι μου
Κόκο, πες μου ξανά: “ένα ακόμα τσιγάρο” και θα σε βάλω κάτω
Γιατί δεν θέλω να καπνίζω πια.
Σοφό, αποφασιστικό τσιγάρο
Ναι, αλλά…
Το τσιγάρο κολλάει στα χείλη μου
Καπνίζω υπερβολικά… και χάνω κάθε κοινή λογική
Και με αηδιάζει
Όλη μου η δύναμη θέλησης έχει γίνει… καπνός
Ο καθρέφτης μου μπορεί να μου πει: τι διαλέγεις; ποιον διαλέγεις;
Σε κάθε περίπτωση, ο ηττημένος κερδίζει.
Παραμένω σαν σωρός από στάχτες,
Και συλλογίζομαι τι θα μπορούσε να ήταν η ζωή μου.
Στο τασάκι της κηδείας μου, μπορούσε κανείς να διαβάσει:
«Εδώ κείτεται ο αιώνιος καπνιστής που, από το πρωί μέχρι το βράδυ, προσπαθούσε να κόψει το κάπνισμα.
Μοιραία μάχη, χαμένη λόγω έλλειψης θέλησης και
θάρρους μπροστά σε μια βραχύβια λαχτάρα και ταλαιπωρία».
Την αγαπούσαμε με ή χωρίς ατμό, ούτε ομίχλη ούτε ομίχλη.
Εκείνη, προτίμησε να φύγει καπνίζοντας. Το κεφάλαιο έκλεισε.
Να πας στο διάολο!
Larondejoyeuse.art